کمی من نوشت

سلام احوالات آذر وارتان خوب باشد به مدد باری تعالی! از اوج خلاقیتی که در انتخاب عنوان به کار برده ام می توان دریافت که پس از مصرف یک عدد فلاسک یک نفره ی پر قهوه، قطعا حال طبیعی خود را از دست داده و فول اف انرژی طور به جنگ غول های زیست ، عربی و فیزیک رفته ام! از همین تریبون استفاده کرده و می گویم که معتلات اساسا و اصولا خودشان هم نمی دانند چه می خواهند پس چطور حضرات دبیر عربی از ما دانش آموزان توقع فهم دارند؟ ( روی صحبتم با تو است ناقص جان ، مشکلات خانوادگی ات را آورده ای برای ما؟) باز می گردم به عنوان بی نظیرم و می گویم با آنکه از سرما دل خوشی ندارم اما همچنان یکی از بهترین خاطراتم ، یاد آن روز برفی بهمن ماه است که با فاطد برف بازی کردیم و بنده با زمین یکسان شدم!!! پی نوشت ها: ...زمستان بامد...

سلام حال و احوال آبانیتان چه طور است؟ شاید در تهران آبان ماه اول پاییز باشد وقتی تازه هوا سرد شده است و باران می آید و عشق را می شود در پست کوچه های تهران پیدا کرد که عشق به هوای بارانی نزدیک تر است. پاییز اگرچه عجین است با درس و دانشگاه و مدرسه اما می توان عاشقش بود، رخوت تابستان و خواب بهار و سوز زمستان را که بگذاری در کفه ی ترازو برابری می کند با عشق پاییز و بالاخص آبان که ماه تولد من است و اصلش شاید همین موضوع عزیزش کرده است. پی نوشت ها: پاییز را عاشقانه کنید با آهنگ پاییز حجت اشرف زاده : خش خش صدای پای خزان است یک نفر در را به روی حضرت پاییز واکند و ما...