زمستان ، به گوشم

سلام

احوالات آذر وارتان خوب باشد به مدد باری تعالی!

از اوج خلاقیتی که در انتخاب عنوان به کار برده ام می توان دریافت که پس از مصرف یک عدد فلاسک یک نفره ی پر قهوه، قطعا حال طبیعی خود را از دست داده و فول اف انرژی طور به جنگ غول های زیست ، عربی و فیزیک رفته ام!

از همین تریبون استفاده کرده و می گویم که معتلات اساسا و اصولا خودشان هم نمی دانند چه می خواهند پس چطور حضرات دبیر عربی از ما دانش آموزان توقع فهم دارند؟ ( روی صحبتم با تو است ناقص جان ، مشکلات خانوادگی ات را آورده ای برای ما؟)

باز می گردم به عنوان بی نظیرم و می گویم با آنکه از سرما دل خوشی ندارم اما همچنان یکی از بهترین خاطراتم ، یاد آن روز برفی بهمن ماه است که با فاطد برف بازی کردیم و بنده با زمین یکسان شدم!!!

پی نوشت ها:

...زمستان بامدادهایش زیباست !

و خواب بعد از ظهرش بالتاکید !!

طالع اگر مدد دهد ،معتلش آورم به کف !!!

"با پوزش از حضرت حافظ جان !!"

می دانم زمستان نیست ولی باور کنید زمستان است .

فاطمه ؛ با یخ های دست زده یا با دست های یخ زده ، کسی چه می داند؟

کمی من نوشت ...