کمی من نوشت

سلام احوالات آذر وارتان خوب باشد به مدد باری تعالی! از اوج خلاقیتی که در انتخاب عنوان به کار برده ام می توان دریافت که پس از مصرف یک عدد فلاسک یک نفره ی پر قهوه، قطعا حال طبیعی خود را از دست داده و فول اف انرژی طور به جنگ غول های زیست ، عربی و فیزیک رفته ام! از همین تریبون استفاده کرده و می گویم که معتلات اساسا و اصولا خودشان هم نمی دانند چه می خواهند پس چطور حضرات دبیر عربی از ما دانش آموزان توقع فهم دارند؟ ( روی صحبتم با تو است ناقص جان ، مشکلات خانوادگی ات را آورده ای برای ما؟) باز می گردم به عنوان بی نظیرم و می گویم با آنکه از سرما دل خوشی ندارم اما همچنان یکی از بهترین خاطراتم ، یاد آن روز برفی بهمن ماه است که با فاطد برف بازی کردیم و بنده با زمین یکسان شدم!!! پی نوشت ها: ...زمستان بامد...

سلام احوالتان خوب و امتحاناتتان عالی و تمام ! روز های آخر چه حکمتی دارد؟ خوشحالی همراه با احساسی گنگ که نمی دانم چیست ! از اینکه مجبور نیستم دوباره فردا درس بخوانم و سه ماه در ریکاوری هستم خوشحالم اما آن گنگی را کجای دلم بگذارم ؟ از ابتدای خرداد تقویم علامت گذاری کرده ام ، کاغذ خط زده ام و دعا کرده ام بگذرد ؛ الان گذشته است و دچارم به جمله ی : خب بعدش چه ؟ این احساس گنگ دامنم را گرفته است که لمسش مثل سرماخوردگی مخفی و پنهانی ست که هنوز نمی دانی وجود دارد . الان بعد از 10 سال باید به رسم سال های گذشته بخوابم ، باید کتاب بخوانم ، ماه نامه داستان خرداد را ...